Günümüz dünyasında herkes bir şeylerin peşinde, ama herkesin aradığı aynı şey değil…
Günümüz dünyasında hayat, giderek daha büyük bir yarışa dönüşüyor. Herkes bir yerlere yetişmeye, bir şeylere sahip olmaya, kendini göstermeye ve diğerlerinden bir adım önde durmaya çalışıyor. Kimi geçim derdinde, kimi gelecek kaygısında, kimi daha fazla kazanmanın, kimi de sahip olduklarını korumanın telaşında…
Ancak bütün bu koşuşturmanın içinde gözden kaçırdığımız çok önemli bir gerçek var: Herkesin mücadelesi var ama herkesin niyeti aynı değil.
Kimi hayatını güzelleştirmek için çabalıyor, kimi başkasının hayatında söz sahibi olmak için… Kimi alın teriyle bir gelecek kurmaya çalışıyor, kimi başkalarının emeğinden kendisine bir çıkar sağlamanın hesabını yapıyor. Kimi insan biriktiriyor, kimi menfaat… Kimi gönül kazanıyor, kimi sadece kendisine fayda sağlayacak ilişkilerin peşinden koşuyor.
İşte aradaki fark, insanın neye sahip olduğunda değil, ne uğruna mücadele ettiğinde ortaya çıkıyor.
HERKESİN BİR HESABI VAR, AMA HERKES AYNI HESABI YAPMIYOR…
Bugün insan ilişkileri de hayatın değişen düzeninden nasibini almış durumda. Dostlukların yerini zaman zaman beklentiler, samimiyetin yerini hesaplar, dayanışmanın yerini rekabet alıyor. İnsanlar artık birbirlerini tanımaktan çok, birbirlerinden ne elde edebileceklerini düşünür hâle gelebiliyor.
Birlikte gülüyor, aynı masada oturuyor, güzel sözler söylüyorlar. Ancak bazen bütün bu yakınlığın arkasında görünmeyen beklentiler bulunuyor. İşler yolunda olduğu sürece herkes yanınızda, ihtiyaçlar değiştiğinde ise birçok insanın gerçek yüzü ortaya çıkıyor.
Çünkü bazıları sizi siz olduğunuz için sever, bazıları ise hayatlarında işlerine yaradığınız sürece yanınızda durur.
Ne yazık ki günümüzde en büyük yanılgılardan biri, kalabalığı dostluk, ilgiyi samimiyet, çıkar ortaklığını da vefa sanmaktır.
BAŞARI BAŞKA, BAŞKASINI GEÇME HIRSI BAŞKA…
İnsan elbette başarılı olmak, daha iyi şartlarda yaşamak, ekonomik özgürlüğünü kazanmak ve hayallerine ulaşmak ister. Bunların hiçbirinde yanlış bir şey yoktur. Yanlış olan, kendi hayatını güzelleştirmeye çalışırken başkasının hayatını küçültmeye kalkmaktır.
Bugün öyle bir anlayışla karşılaşıyoruz ki bazı insanlar kendi yolunda ilerlemek yerine sürekli başkalarının ne yaptığına bakıyor. Kimin ne kazandığını, hangi makama geldiğini, kimlerle görüştüğünü, nasıl bir hayat yaşadığını takip ediyor.
Başkalarının başarısını takdir etmek yerine kıyaslıyor, kendini geliştirmek yerine başkasını geride bırakmaya çalışıyor.
Oysa insanın en büyük rakibi yine kendisidir. Dün olduğundan daha iyi, daha bilinçli, daha dürüst ve daha güçlü olabilmektir gerçek başarı.
Çünkü başkasını geçmekle büyüdüğünü sananlar, çoğu zaman kendi içindeki eksiklikleri görmezden gelir.
MENFAATİN OLDUĞU YERDE SAMİMİYET NE KADAR GERÇEK?
Hayatın en acı gerçeklerinden biri de bazı ilişkilerin sevgiyle değil, menfaatle kurulmasıdır. Bir beklenti varsa yakınlık vardır, bir çıkar varsa ilgi vardır. Beklenti ortadan kalktığında ise ne o güzel sözler kalır ne de verilen dostluk mesajları…
Oysa gerçek dostluk, yalnızca iyi günlerde yan yana durmak değildir. İnsanların birbirine ihtiyaç duymadığı zamanlarda da değer verebilmesidir.
Bir insanın size karşı davranışının değişmemesi, şartlar ne olursa olsun saygısını koruması, sizin başarınızdan rahatsızlık duymaması ve yokluğunuzda da aynı insan kalabilmesidir.
Bugün belki de en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, birbirimizin hayatında bir çıkar kapısı değil, güven duyulabilecek bir insan olabilmektir.
GÖRÜNMEKLE OLMAK ARASINDAKİ FARK…
Sosyal medyanın, gösterişin ve tüketim kültürünün hayatın merkezine yerleştiği bir dönemde yaşıyoruz. İnsanlar bazen yaşadıklarından çok yaşadıklarını göstermeye, sahip olduklarından çok sahip olduklarını kanıtlamaya çalışıyor.
Mutluluk fotoğraflarla, başarı unvanlarla, değer ise takipçi sayılarıyla ölçülür hâle gelebiliyor. Herkesin hayatı dışarıdan güzel görünürken, kimsenin iç dünyasında neler yaşadığını bilmiyoruz.
Çünkü görünmek kolaydır, olmak zordur. Güzel sözler söylemek kolaydır, o sözlerin gereğini yerine getirmek zordur. Herkesin önünde iyi görünmek mümkündür ama kimsenin görmediği yerde de dürüst kalabilmek gerçek karakter meselesidir.
İnsan, başkalarına nasıl göründüğüyle değil, kimse bakmıyorken nasıl davrandığıyla kendini belli eder.
HAYATIN SONUNDA GERİYE NE KALACAK?
Bir düşünün… Bugün uğruna birbirimizi kırdığımız, kalp kırmayı göze aldığımız, dostlukları tükettiğimiz birçok şey yarın belki de hiçbir anlam taşımayacak.
Makamlar değişecek, kazançlar el değiştirecek, insanlar hayatımıza girip çıkacak. Bugün büyük görünen meseleler zamanla küçülecek. Ancak kırılan gönüllerin, kaybedilen güvenin ve yapılan haksızlıkların izleri kolay kolay silinmeyecek.
Bu nedenle insanın kendisine zaman zaman şu soruyu sorması gerekiyor:
Ben bu hayatta neyin mücadelesini veriyorum? Daha çok kazanmanın mı, daha güçlü görünmenin mi, başkalarına üstünlük kurmanın mı, yoksa ardımda güzel bir insanlık hikâyesi bırakmanın mı?
Çünkü hayat yalnızca biriktirmekten ibaret değil. Biraz paylaşmak, biraz anlamak, gerektiğinde fedakârlık göstermek ve en önemlisi insan kalabilmek de hayatın bir parçası.
Sonuçta herkes kendi yolunda bir mücadele veriyor. Kimi cebini dolduruyor, kimi hayatını güzelleştiriyor. Kimi makam peşinde koşuyor, kimi gönüllerde yer edinmeye çalışıyor. Kimi insanları kullanarak yükseliyor, kimi kimseyi incitmeden ilerlemeyi seçiyor.
Ve günün sonunda aradaki farkı belirleyen şey; ne kadar kazandığımız, ne kadar yükseldiğimiz ya da kaç kişinin bizi tanıdığı değil, bütün bunları yaparken nasıl bir insan olarak kaldığımızdır.
Çünkü bu hayatta her şeyin bir bedeli olabilir ama insanlığın bir pazarlığı olmamalıdır.
Unutmayalım; insanın gerçek zenginliği sahip oldukları değil, kaybetmekten korktuğu değerleridir.
İşte aradaki fark tam da budur: Kimi hayatı kendi çıkarına göre yaşar, kimi yaşadığı hayata bir anlam katmaya çalışır.
Hasan GİRGİN
