Hayatın en büyük zaferi, hiç düşmemek değil; düştüğün yerden, bütün yorgunluğuna rağmen yeniden ayağa kalkabilmektir.
Bazen hayat insanı öyle bir noktaya getirir ki insan, verdiği mücadelenin karşılığını alamadığını düşünür. Yorulur, kırılır, umudunu kaybeder. Günlerce emek verdiği hayallerin uzağında kalır. Ne kadar çabalarsa çabalasın, sanki hiçbir şey değişmiyormuş gibi hisseder. İşte tam da o an, insanın kendisiyle yaptığı en büyük sınav başlar.
Çünkü vazgeçmek, çoğu zaman yorulduğun için değil, artık çabalarının bir anlamı kalmadığına inandığın için gelir aklına. Oysa hayat, her emeğin karşılığını hemen vermez. Bazı kapılar sabrını sınar, bazı yollar cesaretini ölçer, bazı hayaller ise sana ulaşmadan önce ne kadar kararlı olduğunu görmek ister.
Unutma; bugün pes edersen, dün bütün zorluklara rağmen mücadele eden kendine haksızlık etmiş olursun.
Düşünsene… Kaç geceyi umut ederek geçirdin? Kaç kez kimseye belli etmeden kendi içinde savaştın? Kaç defa yorulduğun hâlde yeniden başladın? Herkes senin yalnızca bugününü görüyor olabilir ama sen, buraya gelene kadar hangi yollardan geçtiğini, hangi acıları içine gömdüğünü ve kaç kez kendini toparladığını en iyi bilensin.
İşte bu yüzden, kendine karşı adil olmalısın.
Dün mücadele eden, bugün ayakta kalmaya çalışan ve yarın güzel günlerin geleceğine inanmak isteyen o insana bir şans daha vermelisin. Çünkü senin hikâyen, yaşadığın hayal kırıklıklarından ibaret değil. Henüz gerçekleşmemiş hayallerin, henüz atılmamış adımların ve belki de seni bambaşka bir hayata götürecek yeni başlangıçların var.
Hayatın gerçeği şudur: Her mücadele zaferle sonuçlanmayabilir. Bazen çok istersin ama olmaz. Bazen hak ettiğini düşündüğün şey sana ulaşmaz. Bazen de bütün kapılar yüzüne kapanır. Fakat bunların hiçbiri, senin değersiz olduğunu ya da çabalarının boşa gittiğini göstermez. Çünkü insan, yalnızca kazandıklarıyla değil; kaybettiklerinden sonra nasıl ayağa kalktığıyla da büyür.
Elbette yorulacaksın. Bazen duracak, soluklanacak, kendini yeniden toparlayacaksın. Gerekirse yolunu değiştirecek, hedeflerini yeniden gözden geçireceksin. Çünkü pes etmemek, ne pahasına olursa olsun aynı yolda yürümek değildir. Asıl mesele, kendinden ve hayatın yeniden güzelleşebileceği ihtimalinden vazgeçmemektir.
Kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değilsin. Başkalarının hızına yetişmek, onların başarılarıyla kendi hayatını ölçmek zorunda da değilsin. Her insanın yolu, zamanı ve mücadelesi farklıdır. Kimi erken ulaşır hayaline, kimi yıllarca bekler. Önemli olan, başkalarının hayatına bakarken kendi hikâyeni yarım bırakmamaktır.
Çünkü bazı zaferler, kazandığın gün değil; vazgeçmek üzereyken bir kez daha denediğin gün başlar.
Belki bugün istediğin yerde değilsin. Belki emeklerinin karşılığını henüz alamadın. Belki de içinde kimseye anlatamadığın bir yorgunluk taşıyorsun. Ama unutma, karanlığın en koyu olduğu an, güneşin hiç doğmayacağı anlamına gelmez.
Kendine biraz zaman tanı. Yaralarını sar, eksiklerini tamamla, düştüğün yerden kalk ve yeniden yürü. Yavaş yürü, ama kendini küçümseyerek değil; ne kadar yolu geride bıraktığını bilerek yürü.
Ve ne olursa olsun, dün hayalleri uğruna mücadele eden o insanı unutma. O insan, bugünkü senin buraya kadar gelebilmen için çok şey göze aldı. Şimdi ona borcun, her şeyi bir anda başarmak değil; ona yeniden inanmak, emeğine sahip çıkmak ve hayatın karşısında kendini yarı yolda bırakmamaktır.
SON SÖZ
Hayat, her zaman güçlü olanların değil, bazen en çok yorulduğu hâlde yeniden başlayabilenlerin önünü açar. Çünkü gerçek güç, hiç tükenmemek değil; tükendiğini hissettiğinde kendine yeniden bir umut bulabilmektir.
Bugün yorulabilirsin, ağlayabilirsin, durabilirsin… Ama sırf bugün zor diye yarınından vazgeçme.
Dün mücadele eden sen, bugünkü umutsuzluğundan çok daha fazlasını hak ediyor.
Unutma; geçmişte verdiğin mücadele, bugünkü umudunun temelidir. O temeli kendi ellerinle yıkma.
Bugün pes edersen, dün çabalayan hâline ihanet edersin. Ama bugün yeniden ayağa kalkarsan, yarınki kendine en güzel hediyeyi vermiş olursun.
Hasan GİRGİN
