Epilepsi alanında 24 yıllık mücadelenin ardından hayata geçirilen ulusal eğitim programı ve uluslararası çalıştayın bazı ulusal ajanslar tarafından haberleştirilmemesine tepki gösteren Ebru Öztürk, “Gazetecilik yalnızca acıyı ve ölümü değil, topluma umut veren başarıları da görmektir” dedi.
Bu açıklamamız tüm basın kuruluşlarına veya basın mensuplarına yönelik değildir. Sözümüz, bugün görüştüğümüz dört ulusal ajans yetkilisinedir. Yetkilileri, ajanslara şikayet ediyoruz…
Epilepsi alanında 24 yıllık mücadelenin ardından; Ankara’nın 25 ilçesini kapsayan eğitim çalışması, Gençlik ve Spor Bakanlığıyla 81 ile uzanacak ulusal program ve Cumhurbaşkanlığı, TBMM ile 15 bakanlığın davet edildiği uluslararası çalıştay hayata geçiriliyor.
Bütün bunlar haber değeri taşımıyorsa açıkça soruyoruz:
Ulusal bir başarı sizi hiç mi heyecanlandırmıyor? Binlerce insana umut olacak yeni bir kapının açılması hiç mi önem taşımıyor? Haber olabilmek için mutlaka birilerinin ölmesi, zarar görmesi veya acı çekmesi mi gerekiyor? Haber yalnızca cinayet, kavga, felaket ve üçüncü sayfadan mı ibaret?
Sizin haber değeri görmediğiniz bu çalışma, yıllardır yok sayılan epilepsililerin ilk kez, “Bizi de insan yerine koydular, fikrimizi sordular ve çözüm masasına oturttular” diyebilmesidir. Epilepsililer ilk kez yalnızca haklarında karar verilen kişiler değil, kendi gelecekleri hakkında söz söyleyen taraflar olacaktır.
Binlerce insanın yaşayacağı bu duyguyu bile önemsemiyorsanız ortada haber değeri sorunu değil; vicdan ve duyarlılık sorunu vardır.
Yurt dışındaki kurumların, Uluslararası Epilepsi Bürosunun IBE gördüğü, Alman resmi kanalı Deutsche Welle (DW) değer verdiği bu mücadeleyi siz hâlâ göremiyorsunuz. Dünyanın fark ettiği bir başarıyı kendi ülkemizdeki basın mensuplarına anlatamamak bizim eksikliğimiz değil; sizin bakıp da görmemenizdir.
Gazetecilik yalnızca acıyı, ölümü ve çatışmayı haber yapmak değildir. İnsanlara umut veren başarıları görmek, yılların emeğini kamuoyuna duyurmak ve sesi duyulmayanların sesi olmak da gazeteciliğin temel görevidir.
Böylesine önemli bir gelişmeye sırt çevirmek sıradan bir ilgisizlik değildir. Bu tavır; mesleki duyarlılıktan, toplumsal vicdandan ve ülkemizin başarılarına sahip çıkma sorumluluğundan uzaklaşmaktır.
Biz eğitimde buna ‘bakmak değil görmek, duymak değil dinlemek, durmak değil hissetmek’ deriz…
Bir haberi görmezden geldiğinizi düşünebilirsiniz. Gerçekte ise yıllardır görülmeyi ve duyulmayı bekleyen binlerce epilepsiliyi ve ailesini yeniden görünmez kılıyorsunuz.
İyi ki yerel basın var! Yerel basının gördüklerini, ulusal basını yönlendiren 4 ajansın artık görmesini diliyoruz!
Biz mücadelemize devam edeceğiz. Ancak toplum adına kalem tutanların da önce dönüp kendi vicdanlarına bakmalarını bekliyoruz.
Ebru ÖZTÜRK
